بالاترین محبت، کجا تولید می‌شود؟

• انسان به‌دنبال «لذت» است، اما این لذت از چه راه‌هایی تأمین می‌شود؟ لذت برای انسان، بیشتر از ناحیۀ «عاطفه» است؛ بیشتر در امور روحی است تا در امور جسمی! در امور روحی هم، هرجا شدید‌ترین محبت پدید بیاید، بیشترین لذت را فراهم می‌کند. شدیدترین یا بالاترین محبت، کجا تولید می‌شود؟ «در محبت به اولیاء خدا» لازم نیست حتماً دین داشته باشی که این حرف را قبول کنی، با تجربه هم می‌توانی این را متوجه بشوی و بپذیری!

• اگر محبت به اولیاء خدا، می‌تواند شدیدترین محبت را تولید کند، پس آن جاهایی که، فرهنگِ محبت به اولیاء خدا رسم است(رایج است) عالی‌ترین لذت می‌تواند پدید بیاید! نمونۀ واضحش همین اربعین و مجالس روضۀ امام حسین(ع) است. اینها در واقع مجالس محبت و عشق‌بازی است؛ نه سوگواری!

موضوعِ اصلی «دوست‌داشتنِ حسین(ع)» است نه مظلومیت ایشان!

• شما چون امام حسین(ع) را دوست دارید برایش گریه می‌کنید، موضوع اصلی همین «دوست‌داشتن» است؛ نه اینکه چون ایشان مظلوم واقع شده‌اند به ایشان علاقه پیدا کرده‌اید! آیا هرکسی که این‌قدر مظلوم باشد و سر از بدنش جدا کنند، شما این‌قدر به او علاقه پیدا می‌کنی؟! آیا هرکسی که بچه‌اش را سیلی بزنند، شما خودت را برایش می‌کشی؟! مسلّماً این‌طور نیست!

• فکر نکنید این مردم را با روضه، گول زده‌اند! در واقع اینها-به یک دلیلی- دلشان برای امام حسین(ع) رفته است، حالا چون امام حسین‌(ع) را دوست دارند، تحت تأثیر روضه‌هایش قرار می‌گیرند.

مگر دنبال لذت نیستی؟ ببین بیشترین لذت را کجا می‌توانی به‌دست بیاوری؟

• وقتی برسیم به اینکه محبت به ولیّ خدا بیشترین لذت را تولید می‌کند، دیگر اختلافی بین افراد، پیش نمی‌آید؛ حتی لذت‌طلب‌های هرزه هم می‌توانند بیایند و گوش بدهند. می‌گوییم: «مگر تو لذت نمی‌خواهی؟ مگر برای لذت، خرج نمی‌کنی؟ خُب ببین بیشترین لذت را کجا می‌توانی به‌دست بیاوری؟»

• کسی که سراغ امام حسین‌(ع) می‌رود، واقعاً دارد لذت می‌برد، و آن کسی که سراغ امام حسین(ع) نمی‌رود و سراغ لذت‌های دیگر می‌رود، در واقع متوهم است! او هم اگر بداند که اینجا لذتِ بیشتری هست، خب به سراغ امام حسین(ع) می‌آید.

محبتِ موکب‌دارها، یکی از مهم‌ترین عوامل احساس معنوی در سفر اربعین است

• از کسانی که اربعین به کربلا رفته‌اند یک سؤال می‌پرسم: اولین تجربیات سفر اربعین خودتان را در نظر بیاورید، آیا یکی از مهم‌ترین عوامل احساس معنویِ لذت‌بخشی که انسان در سفر اربعین پیدا می‌کند، این نیست که می‌بینید «موکب‌دارهای عراقی با محبت، اصرار می‌کنند به تو غذا بدهند!» آیا این محبتِ موکب‌داران، دل آدم را بیش از هر عامل دیگری نرم نمی‌کند؟!

• گاهی آدم می‌فهمد که خودِ این موکب‌دار، مال و سرمایه‌ای ندارد اما از دیگران قرض می‌کند که به شما غذا بدهد، اصرار می‌کند که -وقتی به موکب او وارد شده‌ای- حتماً غذا بخوری و بروی. حالا ببین این غذایی که با محبت، به تو می‌دهد، چه اثری دارد! وقتی محبتِ این موکب‌دارها را می‌بینی، نرم و لطیف می‌شوی، قساوت‌هایت گرفته می‌شود، آن‌وقت با قلبی که نرم شده است، به زیارت حرم أباعبدالله‌الحسین(ع) می‌روی!

عاطفۀ بین مؤمنین، یکی از عوامل بسیار مهم معنویت‌آفرین و قدرت‌آفرین است

• شعار اربعینِ امسال را قرار داده‌اند: «حبّ‌الحسین یَجمَعُنا» یعنی محبت أباعبدالله‌الحسین(ع) ما را دور همدیگر جمع کرده است! محبت و عاطفۀ بین مؤمنین، یکی از عوامل بسیار مهم معنویت‌آفرین و قدرت‌آفرین است! بنده به موکب‌داران عراقی عرض می‌کردم: این غذایی که شما به‌دست زائر اربعین می‌دهی و با محبت، از او پذیرایی می‌کنی، فکر نکن که یک کارِ مادی انجام می‌دهی! اثر معنویِ این کار، از صدتا منبر معنوی، از صدتا زیارت‌نامه خواندن و قرآن خواندن، بالاتر است!

تفاوت اطعام اربعین با بسیاری از اطعام‌ها در فرهنگ ما

• دربارۀ «هزینه‌کردن برای اطعام مؤمنین» هم نکته‌ای وجود دارد؛ این اطعامی که در اربعین هست، شبیه بسیاری از اطعام‌هایی که ما در محرم و عاشورا می‌بینیم، نیست؛ یک تفاوتی دارد. در اطعامی که در ایام محرم می‌بینید، معمولاً مُتموّلین و افراد برخوردار که به آنها «بانی» یا «خیّر» گفته می‌شود، خرج هیئت را می‌دهند.

• شاید زیاد رسم نباشد اطعامی که در فرهنگ ما در ایام محرم صورت می‌گیرد، توسط افرادی که بضاعت اندکی دارند صورت بگیرد. اما در اربعین اصلاً این‌طور نیست، شما قدم به قدم که حرکت می‌کنید، این تفاوت را می‌بینید! ممکن است خرمایی که در مسیر کربلا، یک کسی جلوی شما گرفته است، تمام هستی‌اش بوده که آورده لب جاده و دارد تقدیم می‌کند!

• کمی جلوتر، کسی را می‌بینی که مقداری میوه آورده و دارد توزیع می‌کند؛ این شاید نذر کسی باشد که در واقع بیشتر از این میوه، توانی برای پذیرایی‌کردن نداشته است و این مسئله خیلی در اربعین، مرسوم است. برخی از اینها، خودشان در اوجِ نیاز هستند، اما-مثلاً با دست‌فروشی- در طولِ سال، یک‌مقدار پول جمع می‌کنند و برای اربعین، هزینه می‌کنند.

به ذهن‌تان هم خطور نکند که به‌خاطر مشکلات مالی، اربعین را حذف کنید!/ مگر نمی‌گفتیم «همۀ هستی‌ام فدای حسین(ع)»؟!

• دوستان من! به ذهن‌تان هم خطور نکند که یک‌وقت به‌خاطر مشکلات مالی، بخواهید اربعین را حذف کنید! ما سینه می‌زدیم و می‌گفتیم «جانم به فدای حسین!» می‌گفتیم «بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی وَ نَفْسِی وَ مَالِی یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ» یعنی حسین جان، همۀ هستی من به فدای تو!

• امسال سفرۀ ما کم‌رنگ‌تر می‌شود، یک‌مقدار از هزینه‌های دیگر خودمان می‌زنیم و برای سفر اربعین خرج می‌کنیم. هرکسی برای امام حسین‌(ع) خرج کرده، امام حسین(ع) چند برابر به او پس داده است، واقعاً برکت دارد! به این هزینه اصلاً نگاه نکن، امام حسین(ع) جبران‌کننده است.

کسی که خودش نمی‌تواند برود، هزینۀ سفر یک زائر را بدهد

• اربعین در واقع روضۀ أباعبدالله‌الحسین(ع) است، آیا درست است که روضۀ ارباب‌مان خلوت بشود؟! آنهایی که واقعاً نمی‌توانند بروند(مثلاً یک مانعی دارند که خودشان نمی‌توانند به سفر اربعین بروند) اشکالی ندارد؛ هزینۀ این سفر را بدهند و یک‌کسی را به‌جای خودشان (به نمایندگی) بفرستند برای زیارت اربعین!

• هر کسی نذر و نیازی دارد، بگوید: «من یک زائر جای خودم به کربلا می‌فرستم» هر کسی پول اضافه دارد، دریغ نکند! کسی که از مال خودش در راه خدا بگذرد، خدا برای او فراوانی ایجاد خواهد کرد.

بگو: از زندگی‌ام می‌زنم اما نمی‌گذارم اربعین امسال خلوت بشود!/ فقط عقب نمانی!

• الان آمارگیران و پیش‌بینی‌کنندگان می‌گویند که «در اربعین امسال، به‌خاطر مشکلات مالی، طبیعتاً تعداد زائران ایرانی، کمتر از سال قبل خواهد شد!» اصلاً این حرف‌ها زشت است!
• بگو: از زندگی‌ام می‌زنم اما نمی‌گذارم روضۀ ارباب، در اربعین امسال خلوت بشود! حتی اگر لازم بشود، قرض می‌کنم و می‌روم! بگو: من امسال برای نوروز، هزینۀ سفر ندارم، چون برای سفر کربلا، مصرف کردم! قرض گرفتم و برای زیارت اربعین، مصرف کردم. فدای أباعبدالله‌الحسین(ع)!

• اگر اربعین امسال خلوت بشود، آن‌وقت دربارۀ ایرانی‌ها چه می‌گویند؟ می‌گویند: تا یک‌مقدار پولشان کم شد، تعدادشان هم کم شد! یک‌زمانی از ایران، دست می‌دادند و برای زیارت امام حسین(ع) می‌آمدند، حالا که یک‌مقدار مشکلات مالی پیدا کردند، اربعین را بی‌خیال شدند! آیا ما واقعاً این‌طوری هستیم؟!

امسال که مشکلات مالی ما بیشتر شده، بیشتر در اربعین شرکت می‌کنیم تا محبت‌مان را به حسین(ع) اثبات کنیم!

• برخی از دوستان می‌گویند: «یک‌طوری صحبت کنید و یک کاری کنید که اربعینِ امسال، نسبت به پارسال خلوت‌تر نشود!» می‌گویم: چرا یک‌چنین تقاضایی از من دارید؟! باید بگویید: یک‌کاری کنید که ایرانی‌ها بروند و نشان بدهند که «دو یا سه برابر پارسال، برای زیارت اربعین رفته‌اند!» ببینید امسال چگونه خواهد شد! فقط عقب نمانید!

• ان‌شاءالله امسال اربعین، هنرنمایی کنید! چون امسال مشکلات مالی بیشتر شده است، ما امسال اربعین، بیشتر شرکت خواهیم کرد، تا بتوانیم به امام‌حسین(ع) بگوییم «یا اباعبدالله، ما از زیادی پولمان و از سرِ تفنّن و تفریح نیست که به حرم تو می‌آییم! از ضرورت‌های زندگی‌مان می‌زنیم و به حرمت می‌آییم! تا بتوانیم یک‌ذره محبت خودمان را به تو و به مردم عالم اثبات کنیم»

امسال که مشکلات مالی ما سه‌برابر شده، سه‌برابر دمِ مرزها خواهیم رفت!/ مرزبانان، آمادۀ پذیرایی از ملت باشند!

• همۀ مردم جهان و به‌ویژه مردم خون‌گرم عراق می‌دانند که ما برای سفر خارجی، مشکلات مالی داریم و مشکلاتمان نسبت به قبل، سه‌برابر شده است! پس امسال سه برابر دمِ مرزها خواهیم رفت! مرزها و مرزبانان، آمادۀ پذیرایی از ملت باشند!

• صاحب‌خانه‌ها می‌توانند اجارۀ یک‌ماه را به مستأجرها ببخشند، تا مستأجرها به سفر اربعین بروند. کارخانه‌دارهای شخصی می‌توانند یک‌ماه حقوق اضافه بدهند تا کارگرانشان به این سفر بروند. نترسید؛ حسین(ع) جبران خواهد کرد!

• شنیده‌ام وسایل نقلیه‌ای از برخی شهرها آماده شده‌اند و دور هم جمع شده‌اند و گفته‌اند: «از این شهر تا مرز، زائران اربعین را مجانی می‌بریم!» یکی‌یکی در شهرها دارد این کار شروع می‌شود. بله؛ همه با امام حسین(ع) کار دارند!

• پشت ماشین خودش می‌نوشت «بیمۀ حضرت اباالفضل» و حالا رسماً می‌‌خواهد این حقِ بیمه را پرداخت کند، لذا می‌گوید: من امسال زائران حسین(ع) را مجانی می‌برم.

مردم در اربعین امسال غوغا خواهند کرد؛ فقط دولت‌مردان مانع نشوند!

• ان‌شاءالله هنگام بازگشتنِ زائران اربعین-که هزاران حج در سینه دارند- در لبِ مرزها، ماشین‌های فراوانی آماده خواهد شد که اینها را به شهرهای خودشان برگرداند. اگر یک رانندۀ اتوبوس گفت که «من نمی‌توانم!» مردمِ مسجد محله، جمع می‌شوند و می‌گویند «پولِ اتوبوس را ما می‌دهیم، برو زائران را بردار و بیاور!»

• در عراق هم مردم دارند پول جمع می‌کنند که به کامیون‌دارها و اتوبوس‌دارها بدهند تا مردم را از لبِ مرز، مجانی به نجف اشرف ببرند. وای چه عشق و شوری! امسال اربعین چه حالی می‌دهد!

• مردم امسال غوغا خواهند کرد؛ فقط دولت‌مردان مانع نشوند! وای بر دولتی‌هایی که سرِ راهِ زائران بایستند و- به بهانه‌های مختلف- از زائران، پولِ اضافه بگیرند! کائنات روزگارشان را سیاه خواهد کرد!

• خبر دارم که هنوز در لبِ مرزها، اجازۀ عبور به محموله‌های برنج و روغن‌- که موکب‌ها لازم دارند- نداده‌اند! نمی‌دانم دلیلش چیست؟! امام‌حسین(ع) منّت هیچ کسی را نمی‌کشد، امام‌حسین(ع) زائران خودش را رها نمی‌کند!

دو دلیل برای سفر اربعین امسال داریم/ ۱. نشان بدهیم که به‌خاطر پول و مالِ دنیا از حسین(ع) نمی‌گذریم

• امسال به دو دلیل، به سفر اربعین خواهیم رفت؛ یکی به‌دلیل اینکه دشمنان، ما را تحریم کرده‌اند و ارزش پول ملیِ ما سه‌برابر کاسته شده است، باید سه‌برابر برویم تا معلوم کنیم که ما به‌خاطر پول و مالِ دنیا از حسین(ع) نمی‌گذریم. اگر این‌چنین کنیم، مال و ثروت ما، به‌مرور چندین برابر بیشتر خواهد شد، این برکت، کار حسین(ع) است، این قدرتی است که حسین(ع) می‌دهد، این اثر دین است که رفاه می‌دهد. خدا اجازه نمی‌دهد کسی در راه خدا چیزی بدهد و بهترش را پس نگیرد! این قانون طبیعت است که خدا گذاشته است!

۲. در اربعین امسال، یک حرکت میلیونی با عکس‌های دونفرۀ ایرانی و عراقی راه بیندازیم!

• سفر اربعین امسال ما، یک علت دیگر هم دارد! دشمن خبیثی از دشمنان ما-یعنی انگلیس خبیث با ایادی خبیث‌تر از خودش- می‌خواهند بین مردم عراق و ایران، اختلاف بیندازند و همان‌طور که می‌دانید یکی از پایگاه‌هایی که آنها برای فتنه‌گری ایجاد کرده‌اند، در بصره است.

• حالا که دشمنان ما می‌خواهند اختلاف بیندازند، پس ما بیشتر خواهیم رفت و یک حرکت میلیونی از «عکس‌های دونفرۀ ایرانی و عراقی» راه خواهیم انداخت؛ دست در گردن هم قرار دهید و با هم عکس بگیرید!

اینترنت را با عکس‌های ایرانی و عراقی در کنار هم، پُر کنید تا انگلیس از اختلاف‌افکنی خود پشیمان شود

• اینترنت را با این عکس‌های ایرانی و عراقی در کنار هم، منفجر کنید تا دشمن خبیث شما زیر پای شما لِه بشود و بگوید: «من غلط کردم که خواستم بین دو ملت ایران و عراق، اختلاف بیندازم»

• میلیون‌ها عکس از «جوان ایرانی و جوان عراقی در کنار هم» و «پیرمرد ایرانی و پیرمرد عراقی» و «زنان ایرانی در کنار خواهران عراقی» جمع بشود، چه اثری خواهد داشت! حضرت امام(ره)-نزدیک به این مضمون- می‌فرمود که بعد از جنگ، دو ملت ایران و عراق-بر محور اهل‌بیت(ع)-با هم متصل و متحد می‌شوند و قدرت بزرگی ایجاد خواهند کرد! (صحیفه امام/۱۶/۳۵۲) (صحیفه امام/۲۰/۳۱) دشمنان ما دارند می‌بینند که این قدرت دارد فراهم می‌شود. با همین قدرت بود که داعشی‌ها و تکفیری‌ها از بین رفتند و ما با همین قدرت، ان‌شاءالله امام زمانمان را از پشت پردۀ غیبت، باز خواهیم گرداند